Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| October 22, 2020

Scroll to top

Top

No Comments

Waarom het Europese project meer enthousiasme van de burger verdient

Tempus

De opening van het academiejaar van de HUB-KAHO stond dit jaar in het teken van Europa. Professor Hooghe gaf op de academische opening een uiteenzetting over het vertrouwen in Europa zoals dat in verschillende landen kon worden vastgesteld. In het algemeen daalt het vertrouwen in Europa. De markten verliezen het vertrouwen in de euro, de beslissingen van Europa worden als ondemocratisch bestempeld en Europa biedt geen pasklaar antwoord op de crisis.

Ondanks de negatieve sfeer over het Europese project in de ons omringende landen blijft de Belg toch zijn vertrouwen in de Unie bewaren. Volgens de professor zou dit te maken kunnen hebben met de nabijheid van de Europese instellingen, onze weinig uitgesproken nationale identiteit of ons gebrek aan vertrouwen in de eigen nationale instellingen. Ik geloof echter meer in het argument van de professor dat het dankzij ons klein landje en onze open economie fysiek onmogelijk is om niet-lidmaatschap te overwegen.

België en de andere Europese landen kunnen gewoonweg niet zonder een verenigd Europa. En ondanks de pejoratieve bijklank van dit argument geloof ik rotsvast dat dit de belangrijkste reden is voor ons blijvend vertrouwen in Europa. De Belg beseft maar al te goed dat een kleine entiteit als België niets is in een geglobaliseerde wereld zonder Europa. De separatistische N-VA heeft niet voor niets ‘nodig in Vlaanderen, nuttig in Europa’ in haar slogan staan. In een internationale wereld met een veranderende macro-omgeving is Europa onontbeerlijk geworden.

Momenteel komt iets meer dan veertig procent van de Belgische regelgeving van de Europese instellingen. Een groot deel van deze regelgeving gaat over het gemeenschappelijk handelsbeleid en de interne markt. Dankzij deze wetten is Europa momenteel de grootste exporteur én de grootste importeur ter wereld is. De Europese Unie is namelijk verantwoordelijk voor twintig procent van de wereldhandel. Zonder dit gemeenschappelijk handelsbeleid zou de Europese export volledig terugvallen op enkele sterke kernen die elkaar zwaar beconcurreren.

Europa is ook nodig voor een duurzaam beleid. Vele milieugerelateerde weten worden door de Europese Unie opgelegd. Sociale regelgeving zoals zwangerschapsverlof, grensoverschrijdende patiëntenrechten en de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels zorgt er bovendien voor dat Europa socialer is geworden. Sociale zekerheid is een mensenrecht en toch heeft tachtig procent van de wereldbevolking onvoldoende toegang.

Omdat het Europese parlement minder in de spotlights van de media staat heeft het ook meer ruimte om dit soort regelgeving op lange termijn uit te werken. Met een veelvoud aan lokale, regionale, federale en Europese verkiezingen hebben onze politici op federaal en regionaal niveau te weinig slagkracht om belangrijke langetermijnbeslissingen te nemen.

En dan mogen we de bestaansreden van de Unie niet vergeten: vrede. Het Europa van vandaag is ontstaan uit de idee dat economische samenwerking oorlogsvoering moeilijker maakt. Een eenvoudig plan dat wonderwel perfect lijkt te werken. Het is niet voor niets dat de Europese Unie de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen heeft.

Europa is ontstaan uit de puinhoop van de wereldoorlogen en zal versterkt komen uit de crisis, want de oplossing voor de crisis is juist meer Europa. En ook de Europese leiders zien dit in. De Europese instellingen krijgen steeds meer bevoegdheden en ondanks de dreigementen van Duitsland blijven ze geld pompen in Griekenland om het Europese project te redden. De reden hiervoor is heel eenvoudig: ook Duitsland weet dat het meer te verliezen heeft aan een afbrokkeling van de Europese instellingen. Duitsland mag dan in Europa veel invloed hebben, Merkel beseft maar al te goed dat Duitsland op zich een steeds kleinere rol speelt op wereldniveau. Zonder een eengemaakte Europese markt had de Duitse economie zich trouwens nooit zo snel hersteld.

De redacteur van dit artikel is lid van de EHSAB (European HUB Association Brussels), een pro-Europese studentenvereniging aan de HUBrussel in het centrum van Europa. Meer info op www.EHSAB.eu of via info@ehsab.eu.

Submit a Comment